Vakbonden in de min qua ledenaantal

De Belgische vakbonden verloren gezamenlijk 88.000 leden in twee jaar tijd meldt De Tijd op basis van een bericht in Le Soir. Vooral de christelijke vakbond ACV zag het ledenaantal fors teruglopen.

Het ACV verloor tussen 2014 – 2016 76.000 leden, vooral in Vlaanderen (60.000). Bij de socialistische vakbond ABVV valt het ledenverlies kleiner uit: 17:000 in Wallonië. In Vlaanderen kwamen er juist dan weer 28.000 bij. Bij de liberalen bleef het ledenaantal ongeveer gelijk.

Als mogelijke oorzaken kunnen worden genoemd: ontevredenheid over de aangeboden diensten, een te harde opstelling tegenover de regering Michel en de groei van het aantal kmo’s met minder dan 50 werknemers (die daardoor geen vakbondsvertegenwoordiging nodig hebben). De vakbonden zien vooral die derde verklaring als de belangrijkste.

Bron: De Tijd

 

Liberalen aller landen verenigt u!

Dat had Karl Marx nooit kunnen bedenken: arbeiders en bedienden die zich in een liberale vakbond verenigen. De Belgische was waarschijnlijk de eerste en als ik zo google nu ook de nog enig overgebleven in Europa. Van importantie toch zeker. Aan de andere kant had Marx het kunnen weten: België was al een eigenaardig land toen hij een tijdlang in Brussel verbleef, 1845 – 1848. 

Werkgevers stemmen liberaal of conservatief. Ze willen zoveel mogelijk ondernemersvrijheid en zo weinig mogelijk gedoe met wensen en eisen van werknemers. Vakbonden zijn een lastige bijkomstigheid. Die vakbonden op hun beurt vertrouwen de werkgevers niet. Ze buiten de arbeiders en bedienden uit. Zijn niet bereid in te gaan op faire eisen inzake loon en werkomstandigheden.

Dat was vlak na de dood van Marx en tot na WO II grofweg geschetst de tegenstelling. Sindsdien is het nodige verbeterd in en rond het arbeidsproces en zijn vakbonden en werkgevers minder ver van elkaar af komen te staan. In Nederland dan toch. In België ligt dat anno 2018 nog steeds anders.

Met name de socialistische vakbonden (ze zijn net als de christenen onderverdeeld naar sectoren) lusten de werkgevers nog steeds rauw. Zeker waar het gaat om de grote bedrijven en de overheid. Het woord klassenstrijd valt nog net niet, maar dat de socialistische vakbonden weinig ophebben met het huidige neoliberale economische denken en handelen, is voor iedereen duidelijk.

En dan zit je daar als ACLVB mee aan de onderhandelingstafel met die twee andere vakbonden. Ik probeer het me voor te stellen, maar het lukt mij gewoonweg niet. Als ACLVB ben je sociaal-liberaal, wat voor menigeen al een tegenstelling op zich is. Hoe uit zich dat tegenover de werkgever? Je kent de beginselen van het liberalisme. Je weet dat ondernemers alle vrijheid opzoeken zover ze kunnen. En dan ga jij als sociaal-liberale vakbond daar tegenwicht aan geven? Marx zou er niets van snappen en ik ook niet.

En toch: de ACLVB vertegenwoordigt 295.000 leden in vele sectoren en is niet te beroerd het stakingswapen te gebruiken. Van de drie Vlaamse vakbonden wel het minst snel, maar afgelopen week lieten ze hun tanden zien met deelname in zowel de stakingsaanzegging in het onderwijs voor 16 mei als de aangekondigde vierdaagse staking bij De Lijn vanaf 17 mei. Met de ACLVB valt niet te spotten.

Marx kan uiteindelijk tevreden zijn over de navolging van zijn gedachtegoed in België, zelfs onder het meer liberale deel van de beviolking. Het was 5 mei trouwens zijn 200ste  geboortedag.

Wie meer wil weten over de geschiedenis van de Algemene Centrale der Liberale Vakbonden van België (ACLVB) of Centrale Générale des Syndicats Libéraux de Belgique (CGSLB), zoals de Waalse tak heet, verwijs ik naar hun website

Rondje nieuwe (mogelijke) stakingen

Er zitten deze maand weer stakingen in diverse sectoren aan te komen. Hieronder volgt een overzicht van waarmee je rekening dient te houden. Een gewaarschuwd mens telt immers voor twee!

Allereerst is er een stakingsaanzegging in het Vlaamse onderwijs voor woensdag 16 mei. De onderwijsbonden willen dan demonstreren tegen de pensioenhervormingen die de regering Michel wil doorvoeren. Hervormingen die de onderwijzers ‘heel sterk viseren’, aldus de drie gezamenlijke vakbonden. De kans bestaat dat scholen op die dag dicht zijn.

Bij De Lijn is een stakingaanzegging van maar liefst vier dagen ingediend, voor 17 t/m 20 mei. De socialistische en liberale vakbond (nog niet de christelijke) willen die dagen staken tegen het reorganisatieplan van de vervoersmaatschappij. De christelijke vakbond wil eerst de resultaten van de bemiddelingspoging door een sociaal bemiddelaar op 7 mei afwachten alvorens zij besluiten of ze zich aansluiten.

Ten slotte dreigen er ook acties bij bpost. De socialistische en liberale vakbond hebben de onderhandelingstafel vanochtend boos verlaten. Zij zijn de besparingen en herstructureringen zat en wijzen erop dat de werkdruk alleen maar hoger wordt. bpost maakte gisteren tegenvallende kwartaalcijfers bekend. Het uitgekeerde dividend per aandeel blijft echter op 1,31 euro en ook dat schoot de vakbonden in het verkeerde keelgat. Een staking kan nog worden vermeden, ‘afhankelijk van de volgende stap van de directie’.

Bronnen: VRT, De Morgen, De Standaard

Donderdag buitengewone ondernemingsraad Carrefour België

De vakbonden bij Carrefour België hebben een buitengewone ondernemingsraad aangekondigd voor donderdag 25 januari. Zij vrezen een sociaal bloedbad door een mogelijke nieuwe herstructurering.

Op dinsdagochtend 23 januari komt de CEO van Carrefour, de Fransman Alexandre Bompard, met een ‘transformatieplan’ naar buiten. De vakbonden vinden het vreemd dat hij het niet in een ondernemingsraad verkondigt en vrezen dan ook het ergste voor Carrefour België.

De holding Carrefour maakte vorige week bekend dat het wereldwijd een moeilijk 2017 achter de rug heeft, ondanks een winststijging met 3% en een omzet van 88,24 miljard euro.

Het zou niet de eerste herstructurering bij Carrefour België zijn. In 2010 was er eveneens een herstructurering waarbij onder andere 16 supermarkten werden verkocht.

Bron: L’Echo (dit is een vertaalde samenvatting van een betalend Frans artikel)