Spreken is zilver …

Vroeger waren politici nog bedachtzame, voornamelijk, heren die hun woorden weloverwogen uitten en (hopelijk) eerst nadachten over de gevolgen van een uitspraak voordat ze die bezigden. Tijden zijn veranderd, de maatschappij is veranderd en de politieke mores is veranderd. Niet ten goede, zoals Bart De Wever afgelopen week weer aantoonde.

Het gaat mij in deze column niet om een spelletje wie is goed en wie zat fout. Het gaat mij zuiver om het begrip timing. Niet onbelangrijk om dat een beetje in je vingers te hebben als politicus.

Gevoel voor timing kun je Bart De Wever in de regel niet ontzeggen. Iedere week weet hij de media wel een paar keer te halen met rake uitspraken. Zodanig dat ook ik er niet aan ontkom met regelmaat daarop terug te komen (meer dan mij lief is). Timing gecombineerd met menselijk inzicht en de wetenschap dat je beter even kunt zwijgen in bepaalde gevallen is een veel moeilijker te beheersen gave. Die beheerst De Wever duidelijk niet, getuige zijn tweet over de dood van de Koerdische peuter Mawda, want daar wil ik uiteraard naartoe deze week.

Zoals altijd zit er ook nu een kern van waarheid in die tweet. Ja, je kunt je afvragen of het verstandig was van de ouders van Mawda om weer een poging te ondernemen illegaal in Groot-Brittannië te geraken. Nadat een eerdere poging klaarblijkelijk al was gestrand en ze ook in Duitsland naar verluidt nul op het rekest hadden gekregen. Ik neem aan dat De Wever die info van zijn nimmer aflatende staatssecretaris voor Asiel en Immigratie Theo Francken doorgespeeld heeft gekregen, dus dat zal wel kloppen.

Dat zijn feiten waar je de ouders mee mag confronteren, zeker. Maar, moet dat nu? Twee weken na de tragische dood van hun dochter? Een overlijden die niet de directe schuld is van het feit dat ze illegaal in een koelwagen op een Belgische snelweg zaten op weg naar een gehoopt beter leven. Nee, de dood was het gevolg van een ongelukkige samenloop van omstandigheden waarbij je nog meer de bestuurder van die koelwagen als schuldige kunt aanwijzen. Hij was het die de politie probeerde te vermijden op zo’n manier dat er een schot viel dat, helaas, ongelukkig uitpakte. Zoals het er nu uitziet. Het onderzoek loopt nog.

Had De Wever niet beter zijn mond over verantwoordelijkheid kunnen houden totdat het onderzoek door het parket is afgerond? Pas dan kan ook worden bekeken wat moet gebeuren met de ouders en het overgebleven zoontje. Wat De Wever nu heeft gedaan, is extra zout in een wonde wrijven. Ga er maar vanuit dat ook de ouders zich zullen afvragen ‘wat als’ …Wat als ze niet die nacht in de koelwagen hadden gezeten.

Dan leefde Mawda nog en hadden we nooit van haar bestaan af geweten. De dood van de peuter heeft nu de minder mooie kanten van politici weer boven laten komen. Elkaar uitmaken voor pek en veren over de rug Mawda. Het mag wel wat minder dames en heren politici! De tijd mag dan vragen om gevatte, snelle reacties van uw kant: u zou het bekende spreekwoord vaker in acht moeten nemen dat spreken zilver is en zwijgen goud zolang zaken niet volledig zijn uitgeklaard. Zeker in kwesties aangaande leven en dood.