Brussel: je hebt er iets mee of niet

Toen ik begin 2006 had besloten (tijdelijk) te gaan emigreren naar België kwam heel even de vraag op naar welke stad: Antwerpen of Brussel? Antwerpen kende ik al enigszins. In Brussel was ik ook wel eens geweest. Gezien mijn zwakke gesproken Frans koos ik voor Vlaamstalig Antwerpen. Argument dat carrièrematig gezien niet helemaal opgeld deed, ondervond ik al snel. Een tweede belangrijk argument was dat ik niets met Brussel had. De stad sprak mij niet aan. 

Wat werk betreft, was de keuze Brussel links te laten liggen wellicht niet zo slim van mij. In Brussel zitten nu eenmaal veel Europese instellingen en bedrijven waar ik als relatief jonkie van 36 misschien nog wel kans had gehad om binnen te geraken in een vaste job, in plaats van nu als zelfstandige in Antwerpen peentjes te zitten zweten om maar een inkomen te vergaren.

European jobday Brussel (archiefbeeld)

Stel dat ik er wel was gaan wonen en werken: in welk gedeelte van Brussel zou ik mij dan hebben gevestigd? Waarschijnlijk in Brussel-Stad, Elsene of Etterbeek. Daar woont namelijk het overgrote deel van de medewerkers bij Europese instituties, Europese scholen, consulaten en ambassades. De overige 16 deelgemeenten zien deze high potentials zich nauwelijks op hun grondgebied vestigen (Bron: Bruzz.be)

Ik snap dat wel. Je vestigt je waar je je op je gemak voelt. Of waarvan vrienden/collega’s/familie zeggen dat je je er op je gemak zult voelen. Zelf werd mij door een vriendin ten zeerste afgeraden mij te vestigen in de Antwerpse deelgemeente Borgerhout. Sinds decennia een problematische deelgemeente. Ik hield mij keurig aan haar advies en vestigde mij in Antwerpen centrum. Of Borgerhout nu dat negatieve imago verdiend heeft of niet: het is er wel en de deelgemeente geraakt er niet van af.

De huidige en toekomstige inwoners van Brussel met goede jobs zullen terecht of niet een zelfde filosofie hanteren: Sint-Jans-Molenbeek? Anderlecht? No way. Ze kiezen voor deelgemeenten met een goede naam. Dat daar ook de meeste en beste faciliteiten en woningen te vinden zijn, helpt natuurlijk ook.

Opnieuw voor de keuze gesteld, zou ik nog steeds niet in Brussel willen wonen. Ook niet in Brussel-stad. Het verkeer is er mij te chaotisch. De Brusselaars te gestrest. Brussel doet mij in dat opzicht te veel aan Amsterdam denken en als ex-Rotterdammer moet je met die stad niet aankomen bij mij. De rest van Vlaanderen heeft trouwens een zelfde negatieve verhouding met Brussel als Rotterdammers met Amsterdam. Die aversie tussen Vlamingen en Brusselaars heeft een politieke achtergrond en dat is een ander onderwerp.

 

 

 

Klad in verhuur winkelpanden Brusselse Nieuwstraat

De Nieuwstraat in Brussel is de op één na duurste winkelstraat van België, maar de klad zit erin. Er is de laatste twee jaar steeds meer leegstand, zo’n 10% van de winkelpanden staat leeg.  Tien lege panden op een totaal van 98 panden.

De oorzaken van de leegstand zijn divers: naweeën van de terroristische aanslagen in Brussel op 22 maart 2016, wegenwerken en heraanleg van de voetgangerszone. De werken zijn nog niet voorbij: nabij winkelcentra City 2 starten vernieuwingswerken die twee jaar zullen duren.

De duurste winkelstraat in België is de Antwerpse Meir waar de gemiddelde huurprijs in juni 2017 op 1.950 euro per vierkante meter lag. In de Nieuwstraat betaalde je op hetzelfde moment gemiddeld  1.850 euro per vierkante meter. En ook de Louizalaan in Brussel was met gemiddeld 1.800 euro per vierkante meter prijzig. Nog meer prijzen in andere Belgische steden in dit artikel op Bruzz.

Bron: Retail Detail België

 

Ex N-VA leden komen met plan voor Brussel

De N-VA streeft naar een onafhankelijk Vlaanderen. Dat staat nog steeds in de statuten. Wanneer een onafhankelijk Vlaanderen een feit kan zijn, hangt onder andere af van de vraag wat te doen met het Brussels Gewest dat gedeeltelijk door Vlamingen en Walen wordt bestuurd (Brussel is officieel de hoofdstad van Vlaanderen). Ex N-VA leden Hendrik Vuye en Veerle Wouters (die het communautaire beleid van Bart De Wever niet concreet genoeg genoeg vinden) komen met een plan in hun boek ‘Vlaanderen voltooid. Met of zonder Brussel?’

Hendrik Vuye (l) en Veerle Wouters (r)

Het grote probleem bij een eventuele opsplitsing van België in een onafhankelijk Vlaanderen en Wallonië is de hoofdstad Brussel. In de Brusselse Gewestregering (die behalve over Brussel ook over alle zogenaamde faciliteitsgemeenten beslist inzake bijvoorbeeld onderwijs, sociale zekerheid, cultuur etc.) hebben Walen en Vlamingen op papier evenveel voor het zeggen. Dat gebeurt echter niet van Vlaamse kant, constateren Vuye en Wouters.

Zij menen dat de Vlaamse regering Brussel los heeft gelaten en dat het contact tussen Vlamingen en Brusselaars daardoor verwatert. Daardoor zouden de Brusselaars nu aan ‘cherry picking’ doen en alleen die Vlaamse voorzieningen eruit plukken die voor hen interessant zijn.

Om de Brusselaars zich weer meer verwant te laten voelen met Vlaanderen zou volgens Vuye en Wouters één Vlaamse minister in Brussel een Brusselaar moeten zijn die ook in de Vlaamse regering zetelt. De eerste zes Vlaamse verkozenen in het Brussels parlement zouden ook automatisch in het Vlaams parlement moeten zetelen.

Deze stappen zijn volgens Vuye en Wouters nu al mogelijk. De Walen hebben soms ook dezelfde ministers in zowel de Brusselse als Waalse regering.

Met dit voorstel komt een onafhankelijk Vlaanderen niet per se dichterbij, erkennen de politici. Maar zo kunnen de Brusselse Vlamingen wel meer invloed uitoefenen en kleur bekennen, want uiteindelijk zullen ze moeten kiezen waar ze bij willen horen als de splitsing van België een feit is: Vlaanderen of Wallonië.

Bron: De Tijd

Liberalen willen geen nieuwe sociale woningen in Brussel

Open VLD en MR vragen om een stop van nieuwbouw van sociale huurwoningen in de stad Brussel. Volgens de Vlaamse en Waalse liberalen ‘zijn er te weinig sterke schouders om al die bewoners ervan op te vangen’.

De nummer 2 op hun gezamenlijke kieslijst, Els Ampe (foto), verklaart in De Standaard dit uitgangspunt: ‘Stop met sociale woningen te bouwen en investeer dat geld in de mensen die nu al in concentratiewijken leven. De slinger is doorgeslagen. We zijn op een punt gekomen dat te veel inwoners afhankelijk zijn van de overheid en dat er te weinig sterke schouders zijn om dat allemaal op te vangen.’

Een derde van de Brusselse woningen zijn OCMW-woningen of sociale woningen. Volgens Ampe ‘trekken ze armoede aan’ en mede daardoor ‘zijn Brusselaars nu de armste inwoners van België’. De liberalen willen eerst werken aan de sociale opmars van degenen die nu al in die woningen wonen.

De liberale wil verder meer mensen met een middeninkomen naar de stad lokken. Die middenklasse verlaat volgens Ampe nu juist de stad, omdat de privémarkt zwaar onder druk staat door de sociale woningbouw. Terwijl de middeninkomens het geld voor de stad moeten verdienen.

De huidige coalitiepartner van de liberalen in de stad Brussel, de Waalse PS, vindt het liberale standpunt ‘bizar’. Volgens de PS zijn in Brussel beide typen woningen nodig: en woningen voor de middenklasse en sociale woningbouw.

Bron: De Standaard

 

 

Françoise Schepmans beste burgemeester ter wereld?

De liberale burgemeester van de Brusselse deelgemeente Sint-Jans-Molenbeek, Françoise Schepmans, staat op de lijst van nominaties voor de titel ‘beste burgemeester ter wereld’.

Archieffoto

Sint-Jans-Molenbeek is de deelgemeente waar de jihadisten van de aanslagen in Parijs en Brussel vandaan kwamen. Schepmans doet er alles aan van dat negatieve imago af te komen. Nog vorig jaar verbood ze daarom een bezoek van Filip Dewinter en Geert Wilders aan de deelgemeente die daar op ‘Islamsafari’ wilden.

Nu is Molenbeek dus positief in het nieuws. Schepmans is een van de 38 burgemeesters uit 24 landen die zijn geselecteerd. Dit jaar richt de  organiserende The City Mayors Foundation zich speciaal op vrouwelijke burgemeesters. De foundation let vooral op eerlijkheid, integriteit, management skills en kennis van economische en financiële zaken. Ten slotte moet de winnende burgemeester klaarstaan voor alle inwoners.

Mocht Schepmans worden uitverkoren, heeft zij niet de Belgische primeur. Die was voor burgemeester Bart Somers van Mechelen in 2017 (beste burgervader van 2016).

Bron: VTM (op de site van Bruzz vind ik het niet zo snel terug)

Feest van de Franse taal in Wallonië en Brussel

Vanaf vandaag t/m zondag 25 maart vieren Wallonië en Brussel het Feest van de Franse taal. Doel ervan is de veelzijdigheid van het Frans in de schijnwerpers te plaatsen. Het feest vindt ieder jaar plaats rond de Internationale dag van de francofonie op 20 maart.

Gedurende de duur van de activiteiten staan tien woorden centraal die in al hun klankkleuren worden belicht (zie afbeelding). Dit zijn geen alledaagse woorden die een Franstalige direct veel zal gebruiken. Drie voorbeelden: jactance = de arrogante houding van een persoon; truculent =  brutaal; volubile = loslippig/praatziek (une personne volubile = een flapuit/babbelziek iemand).

De activiteiten vinden door heel Brussel en Wallonië plaats. De Brusselse deelgemeente Watermaal-Bosvoorde heeft de eer zich ‘stad van de woorden’ te mogen noemen.

Tijdens de week ligt de nadruk niet zo zeer op het beheersen van het Frans, maar op het benadrukken van de diversiteit van de Franse taal. Met beoefenaars over de hele wereld en een taal die steeds in ontwikkeling blijft, waarbij ook de gender een rol speelt. Zo is la girafe niet alleen een vrouwtjes giraf, maar eveneens een mannetje.

Bron: RTBF

Herdenking Hugo Claus in Letterenhuis Antwerpen

Tien jaar geleden overleed een van de grootste Vlaamse schrijvers van de 20e eeuw, Hugo Claus. Om zijn tiende sterfjaar te herdenken, pakt Het Letterenhuis in de Minderbroedersstraat te Antwerpen uit met een expositie en vele activiteiten.

Dat juist Het Letterenhuis veel aandacht aan Claus gaat besteden, is niet vreemd. Het bezit immers al het complete nagelaten archief van de schrijver.

De expositie is getiteld ‘Hugo Claus, achter vele maskers’ en tracht de complexe schrijver die Claus was tot leven te brengen. De expositie is opgezet door curator Hilde Van Mieghem en focust op de hoofdthema’s Tweede Wereldoorlog en liefde.  De opening is op zaterdag 17 maart en de tentoonstelling valt te bezichtigen tot en met zondag 1 juli.

Evenwijdig aan de expositie organiseert Het Letterenhuis de nodige extra activiteiten rondom Claus: een leesclub, schrijfworkshops, gesprekken en twee festivals.

Ook de Brusselaars kunnen zich verdiepen in de persoon Claus en zijn werk. Op maandag 19 maart is er in Bozar  – Paleis voor Schone Kunsten een literair-muzikale avond onder leiding van curator Marc Didden.

Alle details over de genoemde expositie en activiteiten vindt u op de site van Het Letterenhuis.

 

Brussel Centraal krijgt een Google Academy

Helemaal zeker is het nog niet, maar de Waalse zakenkrant L’Echo durft er toch al melding van te maken: er komt een Google Academy op Brussel Centraal en wel in de digitale campus van BeCentral aldaar.

De Google Academy heeft als doel mensen te motiveren een digitale onderneming op te zetten. BeCentral bestaat sinds 2010 en heeft eveneens als doel België als een digitaal ondernemend land op de kaart te zetten. De twee zouden elkaar dus perfect aanvullen.  Voor de stad Brussel, ten slotte, is het een mooi kans zich opnieuw als Europese digitale hub te presenteren. In Europa bevindt zich alleen in Londen al een Googkle Academy.

BeCentral huurt nu op Brussel Centraal 2.500 vierkante meter aan ruimte van de NMBS en heeft de financiële gelegenheid om uit te breiden. De Google Academy zou dan op een nieuw te huren oppervlakte van 1.000 vierkante meter moeten komen, waar al werken aan de gang zijn om het verhuurbaar te maken.

Sinds de start in BeCentral in 2010 zijn in Brussel al 3.000 banen in de digitale economie gecreëerd als start-ups. Alle start-ups hebben momenteel de intentie door te gaan.

Bron: samenvatting/vertaling betalend artikel L’Echo

 

Vlaming blieft frieten Sergio Herman

Nadat vorig jaar de eerste Vlaamse Frites Atelier in Antwerpen opende, volgen dit jaar openingen in Gent en Brussel. Ook luchthaven Zaventem zou op het lijstje staan. De Vlaming blieft kennelijk de frieten van Sergio Herman (foto).

De Gazet van Antwerpen,  waarop dit artikel is gebaseerd, doet het uitschijnen dat Frites Atelier een imperium is van Herman zelf. Dat blijkt niet helemaal juist. Frites Atelier is in Amsterdam bedacht en de bedenkers vroegen Herman het recept voor de frites te ontwikkelen. Daar heeft hij vervolgens anderhalf jaar de tijd voor genomen eer hij tevreden was. Met dat recept is Frites Atelier vervolgens de boer op gegaan in Amsterdam, Den Haag, Utrecht, Arnhem en dus Antwerpen.

Met een exclusief recept (inclusief keuze uit vijf verschillende sauzen), verbonden aan de naam Sergio Herman, zijn de frieten van Frites Atelier wel duurder dan een normaal bakje frieten. Daar krijg je naast het recept ook een mooi interieur in de frituur voor. Behalve frieten serveert men er ook snacks.

Om te voorkomen dat dit gratis reclame voor Herman wordt: ik eet zelden friet, weet niet of zijn frieten inderdaad zo lekker zijn en ben dus onbevooroordeeld :-).  De Antwerpenaren die dit lezen, mogen mij en de lezers in Gent, Brussel en de Nederlanders alvast hun oordeel doorgeven!

Zie ook de site van Frites Atelier zelf.

Brussel moet heft in eigen hand nemen

Vlaams sprekende en Frans sprekende Brusselaars hebben meer met elkaar gemeen dan ze nu laten zien. Brussel moet zelf het heft in hand nemen en niet haar beleid laten bepalen door of de Vlamingen of de Walen. Dat betoogt Ecolo/Groen leidster Zakia Khattabi bij de aftrap van hun verkiezingscampagne voor de gemeenteraadsverkiezingen, 14 oktober. Voor wie het Frans beheerst, luister naar het interview op de site van RTBF (video in bericht).